Wzięliśmy od życia dziś dużo [24 sierpień 2019r.]

Od życia dostajemy tyle, ile sami mamy odwagę z niego wziąć. 

Dziś wzięliśmy dużo! 

Były piękne widoki zapierające dech w piersiach, niemożliwy skwar i lekkie podmuchy wiatru 

dla równowagi, ale też ból mięśni, szalejące tętno i sapiący oddech. 

Nasze trwanie jest ciągiem doświadczeń, z których każde czyni nas silniejszymi, 

bo nieraz dzień spędzony w domu jest wiele trudniejszy, 

niż ten któremu dziś daliśmy się ponieść. 

Czasami trudno nam to sobie uświadomić, 

ale dyskomfort psychiczny jest dużo cięższy niż ten fizyczny.
. 

Olimpia dała radę. Była super dzielna, wcale nie płakała i nie piszczała, 

choć też dość zmęczona, bo wczoraj wróciliśmy z kliniki.

Inez skakała po skałkach jak prawdziwa kozica. 

Na pamiątkę do domu przywiozła małego siniaka.

No i bez cioci Izy, która nas dziś dzielnie wspierała 

nigdy nasza wyprawa nie wyglądałaby tak jak wyglądała.

Dziękujemy za piękny czas ❤
.

Hmmm... Jednym słowem księżniczka Olimpcia siedziała sobie wygodnie w swojej karocy, 

gdy nam niejednokrotnie drżały mięśnie i brakowało tchu.

Mimo wszystko było pięknie.
Nasza królewna jest warta każdego wysiłku!
.

Ps. Wróciliśmy w nasze miejsca, których z Olimpią kilka tygodni temu 

nie byłam w stanie sama przejść 💪

#Sengbachtalsperre
#WupperWehrSolingenBurg
#WupperZwischenStrohnUndBurg
#BurgAnDerWupper
.

w mieście: Solingen.

.

Bo w życiu piękne są chwile [14.08.2019r.]

Ten stan... kiedy przemierzyłaś 10 kroków do kuchni

 i nagle odwracasz głowę, a twoje bezpiecznie leżące dziecko 

już siedzi na skraju kanapy.
I biegniesz cichuteńko na paluszkach z powrotem w duchu wypowiadając: 

O MATKO!!!! 😳, by w razie co zdążyć ją złapać. 

Ale nie! Ona siedzi pięknie i trzyma sama równowagę.
Ale jak? Jak jej cały móżdżek zniszczyła choroba już dawno temu.
.

Uwielbiam te waleczne dziecię i to co przynosi dobrego nam czas. 

Dlatego też każdy dzień zaczyna życie na nowo, 

bez ciężaru dnia wczorajszego i nieraz potrafi mile zaskoczyć. 

Bardzo mnie cieszą takie wydawać by się mogło drobnostki, 

które dla nas są ogromnymi dokonaniami.

Moja siłaczka 👏
.
Dumna #OlimpkowaMAMA
.

Ps. Dwa lata temu Olimpia była bardziej wiotka i potrafiła sama chwilę posiedzieć, 

ale tylko z poparciem. 

A dziś... 😆

.

NIGDY NIE BĘDZIESZ... [9 sierpień 2019r.]

You'll never walk alone. - Gott .
Miesiąc temu wcześnie rano jadąc z Olimpią do kliniki do Hamburga 

miałam w sobie ogromny smutek i żal.
Wśród ciemności nocy w zupełnej ciszy, 

niewyspana z pulsującym bólem głowy i narastającymi mdłościami
mijam beznamietnie kolejne kilometry autostrady 

i rozmyślam nad naszym życiem. 

Pytam Jego☝️P

o co to wszystko? 

Jak z tego wszystkiego co nam się przydarzyło wyciągnąć dobro? 

Dlaczego wszystko okraszone jest takim ciężarem? 

Tradycyjnie uroniłam w czasie "naszych" cichych rozmów niejedną łzę. 

W myślach wylałam Mu wszystkie żale, które się we mnie nagromadziły, 

zadałam Mu chyba z dwadzieścia pytań mijając kolejne kilometry. 

I w końcu mówię Mu: Ty też mnie chyba opuściłeś!

Nagle spoglądam na jakiś baner i widzę słowo - Gott (Bóg). 

Tylko tyle! 

Reszty nie zdążyłam przeczytać.

I znów Go pytam: Co mi Boże chciałeś powiedzieć?

I pytałam Go tak przez cały miesiąc, bo jadąc dwa tygodnie temu 

i wczoraj do Hamburga nie mogłam tego baneru odnaleźć, 

a mijam ich setki przemierzając ponad 400km trasy.

.
Znalazłam ten baner dziś wracając z Olimpią z kolejnej infuzji enzymu.

Dziś już go nie szukałam i nawet nie rozglądałam się na boki. 

Po prostu podniosłam głowę z nad telefonu, w którym akurat włączałam dla Olimpii 

"Świnkę Peppę" na YouTube spojrzałam dokładnie na ten baner tak samo jak miesiąc temu. 

Takie precyzyjne spojrzenie w to co miałam i chciałam zobaczyć. 

Bóg nie działa tak jak my tego chcemy, ale jak On chce.

Na wszystko jest odpowiednia pora i czas.
.
I nie, On mnie nie opuścił!
On mi mówi: NIGDY NIE BĘDZIESZ CHODZIŁ SAM. - BÓG

Jedyne "lustro", które się naprawdę liczy to Boże spojrzenie. 

Reszta jest bez znaczenia. 

Mój Bóg.

.
#OlimkowaMAMA
.

Ps. I tak trzymając w ręce odblokowany telefon zdążyłam zrobić jeszcze zdjęcie.

 I teraz już wiem! Baner jest trójkątny i obrotowy, a na każdej ze stron wisi inny plakat.

 Dlatego nie mogłam go znaleźć jadąc w stronę Hamburga. 

A wtedy...

wtedy był 11 lipiec. 

Zapamiętam ten wczesny poranek i naszą 16 rocznicę 👫 do końca życia.

.

Zacznij się cieszyć... [5 sierpień 2019r.]

„Przestań się martwić wyboistymi drogami, a zacznij cieszyć się podróżą.” 

Dziś leśnym traktem pokonaliśmy wspólnie aż 17km. 

Jestem wdzięczna, że nie jesteśmy uwięzieni w czterech ścianach, 

podpięci do sprzętów i tysiąca kabli, a wciąż możemy uprawiać nasze małe wycieczki. 

To pozwala przy okazji pozytywnie się zmęczyć, odgonić czarne myśli, zwątpienie i stres. 

Nic nie dodaje tak pozytywnej energii na resztę dnia jak wysiłek fizyczny 

w otoczeniu pięknej natury i świergotu ptaków. 

I pojawił się uśmiech... 

Olimpka uwielbia nasze przejażdżki, bo to prawdziwa lwica podwórkowa. Ja też...
To mój najlepszy relaks...
.
.
cyt. Fitzhugh Mullan

Szczęśliwe dziecko <3

Rzeczka chwilowo wyschła

Maleństwo przysnęło ;-)

I On. Moje źródło mocy.

Ja żyję dzięki Tobie [27 lipiec 2019r.]

Ja jestem dzięki Tobie, a Ty jesteś dzięki mnie.
Moja córeczka. 

Jak piękna tak niedobra 😉
.
Wczorajszy powrót z kliniki w Hamburgu do domu.
Przed nami 413km 🚘

Za nami 149 tydzień terapii 💉 

i 2 koszmarne nieprzespane noce z tropikalną wręcz temperaturą🌡

.